Meiji Tapınağı
Günümüzde Yoyogi Park ismiyle anılan 70 hektarlık ormanlık alan içerisindeki Meiji Tapınağı’nın yapımı 1920-1926 yılları arasında tamamlanmış. Dini yapı, Japonya’nın modernleşmesinde büyük rolü olan İmparator Meiji ile eşi İmparatoriçe Shõken’e adanmış. Tapınağın inşası için seçilen bahçeyi vakti zamanında kudretli hükümdar ve eşi sık sık ziyaret ediyormuş.
Tokyo İmparatorluk Sarayı
1603-1897 yılları arasında ülkeyi yöneten Tokugawa Klanı’na bağlı derebeyleri tarafından idari merkez olarak kullanılan Edo Kalesi’nin yerini alan Tokyo İmparatorluk Sarayı, II. Dünya Savaşı’nın beraberinde getirdiği yıkıma rağmen tüm ihtişamını koruyor. Bahçeleri de dâhil olmak üzere 3,41 kilometrekarelik alanı kaplayan görkemli yapının inşası, 1868-1888 yılları arasında gerçekleştirilmiş.
Shibuya
Alışveriş ve eğlence tutkunu gezginlerin kentte ilgi gösterdikleri bir diğer bölge ise Shibuya. Japonya’da moda ve eğlence alanlarında günlük yaşama damgasını vurmuş birçok trendin çıkış noktası konumundaki bölge, Tokyo’nun en kalabalık ve renkli atmosfere sahip yeri olarak gösteriliyor. Yaşadığı süre boyunca her gün Shibuya İstasyonu’nun önünde sahibini bekleyen Hachiko’nun heykeli ile kentin bu kesiminde sizleri bekleyen önemli cazibe noktalarının başında geliyor.
Tokyo Ulusal Müzesi
Ueno Park bünyesinde faaliyet gösteren kültürel tesislerden biri olan Tokyo Ulusal Müzesi, 1972 yılında kurulmuş. O dönem Yushima Seido Tapınağı’nda ziyaretçilerini ağırlayan müze, birkaç yıl sonra parkın içerisindeki binasına taşınmış. Japonya’nın en eski ve en büyük müzeleri arasında sayılan kültürel tesisin 110 bin parçalık koleksiyonu, ülkenin çeşitli yerlerinden getirilen tarihi eserler ile yerel sanatçıların ürettiği sanat çalışmalarından oluşuyor.
Yoyogi Park
Meiji Tapınağı’na ev sahipliği yapan Yoyogi Park, kentin karmaşasından uzaklaşmak ve doğa sporları ya da piknik yaparak keyifli vakit geçirmek isteyen gezginlere cazip fırsatlar sunuyor. Park, özellikle ilkbahar mevsiminde kiraz çiçeklerinin oluşturduğu göz alıcı güzellikteki manzarayı fotoğraflamak isteyenleri kendisine çekiyor. Çeşitli noktalarında yer alan göletler ise park bünyesindeki canlı çeşitliliğinin artmasına katkıda bulunuyor.
Tokyo, resmî adıyla Tokyo Metropolü, Japonya’nın başkenti ve prefektörlüklerinden biridir. 13,453 km² olup, 38.505.000 milyon nüfuslu megapol bir bölge olan Tokyo dünyanın en büyük kentidir.
Ueno Parkı
Ülkenin Tokugawa Klanı’nın yönetimi altında olduğu Edo Dönemi’nde kentin en büyük ve zengin tapınağı konumundaki Kaneiji’nin bulunduğu alanın bir kısmını kaplayan Ueno Parkı, 1873 yılında halkın ziyaretine açılmış. Güney girişinde derebeyliğin sonunu getiren olaylardan biri olan Ueno Savaşı’nda görev yap mış General Saigo Takamori’nin heykelini görebileceğiniz park, Japonya’da inşa edilen ilk Batı tarzı yeşil alanmış.
Takeshita Caddesi
bölgede genç neslin en fazla ilgi gösterdiği yerlerin başında gelen Takeshita Caddesi’ne ayrı bir parantez açmak gerekiyor. Yerel dildeki adı Takeshita Dori bünyesinde çok sayıda mağazayı, butiği, kafeyi ve restoranı barındırıyor. Başta da belirttiğim gibi tüm bu mekânlar, popüler kültür öğelerine odaklı içerikleri sayesinde yetişkinlerden çok genç yaştaki bireyleri kendilerine çekmeyi başarıyor.
Ramen
Markette satılan hazır noodle’lardan bahsetmiyoruz. Onun yerine, Japonya’nın en popüler ve ağız sulandırıcı keyif yemeklerinden birini anlatacağız. Ramen restoranlarında genellikle dört farklı temel lezzetteki kotteri (yoğun) veya assari (hafif) et suyu sunulur.
Saşimi
Balık canlı genelde akvaryumdan alınır alınmaz dilimlenir ve wasabi adı verilen Japonya’ya özgü bir sosla birlikte servis edilir.
Moçi
kısa taneli yapışkan pirinç ve bazen su, şeker ve mısır nişastası gibi diğer bileşenlerden yapılan Japon pirinç kekidir. Pirinç ezilerek özel yöntemlerle hamur kıvamına ve istenen şekle getirilir. Japonya’da geleneksel olarak moçitsuki adı verilen bir törenle yapılır.
Miso
fermente edilmiş bir Japon yiyeceği. Geleneksel Japon yemeği miso çorbasında da (misoşiru) kullanılır. Soya fasulyesi, pirinç veya arpanın, deniz tuzu ve ko-ji adlı mantarla fermentasyonu ile elde edilen bir çeşit hamurdur. Normalde tuzlu bir tadı vardır ama kullanılan malzemeler ve fermantasyon yöntemine bağlı olarak tadı farklı biçimlerde ortaya çıkar.
Yorumlar kapalı.